Wynosimy.pl › Blog

Wywóz rzeczy z piwnicy i komórki: jak to zrobić krok po kroku

Piwnicę opróżnia się w trzech ruchach: najpierw światło i wolne przejście, potem segregacja na miejscu, na końcu wynoszenie. Farby, rozpuszczalniki i inne chemikalia trafiają do PSZOK jako odpady niebezpieczne, a nie do worka z resztą. Słoiki, opał i sprawne rowery często znajdują nowego właściciela, zanim trafią do kontenera.

Najpierw światło i wolne przejście

W piwnicy nic nie idzie sprawnie, dopóki nie widać podłogi i nie ma gdzie postawić worka.

Żarówka na korytarzu piwnicznym często świeci na wyłącznik czasowy, a w samym boksie światła nie ma wcale. Zabierz latarkę czołową albo lampę na baterie, którą da się postawić na półce. Obie ręce muszą być wolne.

Potem zrób przejście. Pierwsze, co wynosisz, to rzeczy stojące tuż za drzwiami: kartony, worki, deski oparte o ścianę. Dopiero kiedy da się wejść do środka i odwrócić, zaczyna się prawdziwa segregacja. Kto zaczyna od tylnego regału, przekłada te same rzeczy trzy razy.

Na korytarzu przed boksem ustaw strefy na podłodze: odpady zmieszane, szkło, metal, rzeczy do oddania, chemia, i to, co zostaje. Zwykłe kartony szybko nasiąkają wilgocią z posadzki, więc do odpadów lepiej sprawdzają się mocne worki, a do rzeczy na zachowanie plastikowe skrzynki. Korytarz piwniczny jest wspólny, więc zostaw wolne przejście dla sąsiadów i nie blokuj drzwi do pomieszczeń technicznych.

Słoiki, opał, rowery: segregacja rzecz po rzeczy

W piwnicy prawie zawsze są te same kategorie rzeczy, i każda ma swoją drogę.

Słoiki z przetworami sprzed wielu lat to najbardziej żmudna część. Zawartość trzeba wyrzucić, szkło umyć choćby z grubsza i wrzucić do pojemnika na szkło, a metalowe zakrętki do metali i plastików. Przy kilkudziesięciu słoikach zajmuje to sporo czasu, więc zrób to na początku, póki jest siła. Puste, czyste słoiki zwykle ktoś chętnie weźmie, choćby sąsiadka, która robi przetwory.

Opał, czyli węgiel, brykiet albo drewno, w bloku z centralnym ogrzewaniem jest zwykle pozostałością po dawnych piecach. Ktoś z domem jednorodzinnym albo działką z kominkiem chętnie go odbierze. Wilgotne, spróchniałe drewno do niczego już się nie nada i jedzie jako odpad.

Rowery dzielą się na dwie grupy: takie, które po napompowaniu kół da się prowadzić, i takie, z których został rdzawy szkielet. Pierwsze szybko znajdą chętnego. Drugie to złom. Podobnie z narzędziami: stara wiertarka to elektroodpad, a nie metal, i nie wrzuca się jej do worka z resztą.

Do tego zwykle dochodzą stare meble przeniesione do piwnicy „na chwilę”, materace, opony, kartony po sprzęcie, rury i deski z dawnych remontów. Opony i resztki budowlane mają w PSZOK-ach osobne zasady i limity. Toruńskie punkty przyjmują najwyżej 1 m³ gruzu rocznie na gospodarstwo domowe, tak samo PSZOK gminy Lubicz, liczony na nieruchomość. W Służewie, gdzie oddają odpady mieszkańcy Aleksandrowa Kujawskiego, limit wynosi 500 kg odpadów budowlanych i cztery opony rocznie. W gminie Lubicz przyjmowane są tylko opony rowerowe, motocyklowe i samochodowe z aut do 3,5 t, które nie służyły do działalności gospodarczej. Kilka worków potłuczonych płytek z dawnego remontu łazienki potrafi więc zjeść roczny limit jednego mieszkania.

Farby, rozpuszczalniki i chemia: odpady niebezpieczne

Puszek po farbie, rozpuszczalników i środków ochrony roślin nie wrzuca się do worka z innymi odpadami.

W wielu piwnicach stoi półka z resztkami po remontach: puszki z zaschniętą farbą, lakiery, rozpuszczalnik w plastikowej butelce, kleje, oleje, czasem środki ochrony roślin z działki. Wszystko to są odpady niebezpieczne, a ich miejsce jest w PSZOK, który w swojej gminie przyjmuje chemikalia lub odpady niebezpieczne, zgodnie z zasadami danego punktu.

W Toruniu chemikalia przyjmują oba miejskie PSZOK-i, na Kociewskiej i na Dwernickiego. Drobne odpady problemowe zbiera też mobilny PSZOK, który od 2026 r. staje dwa razy w roku w 20 punktach na osiedlach. W Chełmży chemikalia przyjmuje PSZOK przy ul. Toruńskiej 1, w gminie Lubicz punkt przy ul. Promowej w Lubiczu Górnym, a w gminie Gniewkowo PSZOK w Kaczkowie, który przyjmuje odpady niebezpieczne od mieszkańców.

Zostaw takie rzeczy w oryginalnych opakowaniach, zamknięte, i nie zlewaj resztek do jednej butelki. Jeśli na puszce nie ma etykiety, napisz flamastrem, co w niej jest, na tyle, na ile to wiesz. Przy wycenie opróżniania piwnicy pytamy o chemię osobno. Nie obiecujemy z góry, że zabierzemy wszystko, co jest na półce, bo część tych odpadów ma własną ścieżkę odbioru.

Azbestu i eternitu w żadnej postaci nie ruszamy. Jeśli w komórce przy domu leżą stare płyty falistego eternitu, to osobny temat, z osobnymi przepisami i firmami.

Wilgoć i pleśń: jak się zabezpieczyć

Rzeczy z wilgotnej piwnicy przesiąkają zapachem i nie powinny trafić do mieszkania bez sprawdzenia.

W wielu piwnicach przy ścianach zewnętrznych utrzymuje się wilgoć. Kartony stojące na posadzce rozmiękają od dołu, tekstylia łapią zapach i pleśń, a drewniane meble pęcznieją. Przy takim boksie pracuj w rękawicach i maseczce, szczególnie kiedy otwierasz kartony, które leżały latami.

Co z tego wynika w praktyce? Ubrania, dywany i materace z mokrej piwnicy rzadko nadają się do oddania. Nasiąknięte książki i papiery jadą jako odpad, chyba że są wśród nich dokumenty, które trzeba najpierw przejrzeć. Metalowe narzędzia i szkło zwykle wystarczy przetrzeć. Drewniane meble ocenia się po zapachu i po tym, czy płyta nie rozwarstwia się na krawędziach.

My wynosimy zawartość i zamiatamy podłogę po opróżnieniu. Nie odgrzybiamy ścian i nie osuszamy pomieszczeń. Jeśli ściana jest zielona od pleśni, po opróżnieniu przynajmniej widać, jak duży jest problem, i można zgłosić go zarządcy budynku. Przy sprzątaniu piwnicy w Chełmży czy w Toruniu zakres ustalamy przy wycenie.

Wąskie zejścia i komórki lokatorskie

W piwnicach bloków i kamienic przeszkadzają strome schody, niski strop i rury pod sufitem.

Zejście do piwnicy w bloku z lat 70. to zwykle jeden stromy bieg i wąski korytarz z rurami ciepłowniczymi pod sufitem. Szafa, która kiedyś zjechała tam w całości, z powrotem często nie przechodzi, bo przy wnoszeniu była nowa i ktoś ją skręcił dopiero na dole. Takie meble rozkręcamy na miejscu.

W kamienicach jest jeszcze ciaśniej: ceglane sklepienia, nierówne stopnie, drzwi niższe niż człowiek. Każdy worek wynosi się na górę w rękach, więc pakuj mniejsze i lżejsze porcje. Pełny worek z gruzem albo książkami potrafi pęknąć na drugim stopniu.

Komórki lokatorskie to osobna kategoria. Bywają na korytarzu przy mieszkaniach, na parterze albo w piwnicy, w nowym budownictwie także w hali garażowej. Zwykle są małe, ale nabite po sufit. Przy domach komórka to często drewniana przybudówka pełna narzędzi ogrodowych, starych mebli i opału. Przy sprzątaniu komórki lokatorskiej w Toruniu wynosimy wszystko, co ma zniknąć, i zostawiamy to, co klient odłożył.

Zasady spółdzielni i wspólnoty

Piwnica jest przypisana do mieszkania, ale korytarz i klatka to część wspólna, a budynek ma swój regulamin.

Spółdzielnie i wspólnoty mają regulaminy porządku domowego, które zwykle mówią coś o piwnicach: czego nie wolno tam składować, jak traktować części wspólne, kto ma klucze do korytarza piwnicznego. Szczegóły różnią się między budynkami, więc przed większym sprzątaniem przeczytaj regulamin albo zadzwoń do administracji. W wielu budynkach klucz do drzwi piwnicznych ma tylko administrator albo gospodarz domu.

Zdarza się, że to spółdzielnia wzywa do opróżnienia boksu, na przykład przed przeglądem instalacji, wymianą rur albo przy zmianie właściciela mieszkania. Wtedy zwykle jest termin, a czasem przy okazji porządkowane są też boksy bez właściciela. W takiej sytuacji pomaga likwidacja piwnicy w Toruniu, czyli opróżnienie boksu do gołej posadzki.

Wspólne części trzeba zostawić tak, jak były. Worki z odpadami nie mogą stać na korytarzu do następnego dnia, a odpadów z piwnicy nie dorzuca się do pojemników przy bloku, jeśli jest ich więcej niż zwykle. Pojemniki są liczone na bieżące śmieci mieszkańców i po takim „sprzątaniu” sąsiedzi nie mają gdzie wyrzucić swoich worków.

Co oddać dalej i kiedy zlecić wywóz

Część rzeczy z piwnicy przyda się komuś innemu, reszta wyjeżdża jednym kursem.

Najlepiej rozchodzą się rzeczy praktyczne: sprawne rowery, narzędzia ręczne, meble ogrodowe, puste słoiki, sanki, opał. Wystarczy ogłoszenie w lokalnej grupie z dopiskiem „odbiór własny z piwnicy”. Gorzej z tym, co zawilgocone, połamane albo niekompletne. Tego zwykle nikt nie chce, nawet za darmo.

Samodzielne opróżnianie ma sens przy małym boksie i własnym aucie. Zlecenie jest rozsądniejsze, gdy:

• piwnica jest pełna mebli, które trzeba rozkręcić na dole;
• właściciel mieszka daleko albo opróżnia piwnicę po kimś z rodziny;
• spółdzielnia wyznaczyła termin;
• nie ma auta, którym można przewieźć kilkanaście worków i kilka mebli.

Przyjeżdżamy z Torunia, zwykle w ciągu kilku dni, i obsługujemy miejscowości do około 50 km od miasta. Opróżnianie piwnicy w Toruniu wygląda tak samo jak opróżnianie piwnicy w Gniewkowie czy w Aleksandrowie Kujawskim: wynosimy, segregujemy, rzeczy do przetworzenia przekazujemy dalej, a podłogę zamiatamy. Wycena jest bezpłatna. Cena zależy od ilości rzeczy, zejścia do piwnicy i tego, czy coś trzeba rozkręcić.